Sunday, February 10, 2008
Dali-daling tumakbo ang batang paslit paakyat sa kanyang kwarto. May nakapasok sa kanilang tahanan, at nakahandusay sa kanilang sala ang kanilang kasambahay na wala nang buhay. Naririnig niya ang sirena ng mga pulis mula sa loob ng aparador kung saan minarapat niyang magtago.
Kinakabahan.
Isang mahabang putukan na may kasamang hiyawan ang kanyang narinig. Hindi niya maintindihan ang mga sinisigaw ng mga nagbabarilan sa baba. Simbilis ng ratratan ng mga bala ang tibok ng kanyang puso.
Katahimikan. Nawala ang tinig ng sirena. Natigil ang putukan. Nanginginig na naghintay ang bata sa loob ng aparador, nakikiramdam kung ligtas na ba siya.
Biglang dumating sa kanyang tainga ang mabigat na yabag ng isang taong mabagal na umaakyat sa hagdan. Lalong lumakas ang kabog sa dibdib ng bata. Basang-basa na rin and damit niya sa init at kaba. Hindi niya napansin na bumukas na pala ang pinto ng kwarto kung nasaan siya.
Bumukas ang aparador kung saan siya nagtago, at imahe ng isang lalake ang tumambad sa kaniya.
A memory on|9:22 PM by rn 0 wrote back: Let us know |
.Write something
.What has passed
January 2008
February 2008